Bu yazdıklarımı ilk başta kimse anlamayacak ama ingilizcem çok iyi olmadığı için kendimi iyi ifade edemiyorum.. Ama traslate bizim ülkemizin dışında bir çok ülkede daha iyi.. yani ben iyi çeviremem ama siz benim dilimi çevirebirsiniz.. Neyse..
Kısa bir hikaye anlatacağım..Tanita'yı sevmem 90'lara dayanır..Bizim ülkemizde genç olmak eskiden daha zordu.. 90'larda ülkemizde birçok evde telefon bile yoktu.. telefonu ve televizyonu olan bizim gibi aileler şanslı sayılıyordu.. Dünyada sosyal olarak zamanın biraz gerisinden geliyorduk yani.. Bizde örf ve adetlerde çok sıkı olduğu için müzik dinlemek bile ayıp sayılıyordu.. Televizyonda tek istasyon vardı.. devlet televizyonu.. ondada sadece pazar günleri müzik yayınlanırdı.. Ve ilk gördüğüm şarkıcılardan ve kliplerdendi "twist in my sobriety".. sonra zaman içinde hızla gelişmeye başladık ve çok kanallı yayına başladık.. ve 90'ların başıydı MTV analog yayın yapmaya başladı.. Orada "only the ones we love" klibini gördüm.. ve tekrar vermelerini beklemeye başladım.. Tanita!nın gazetede çok küçük bir resmini görmüştüm ve hemen kesip defterime yapıştırmıştım.. kendisi hakkında hiçbir bilgim yoktu..sadece adını biliyordum "Tanita Tikaram".. Insanın hayalini kurduğu bir yüz vardırya hep, o yüz işte karşımdaydı ama çok uzakta.. ben hariç herkes erkek olduğunu sanıyordu.. o yüzden onu sevdiğimi bile söyleyememiştim, çünkü bizde erkekleri sevmek ayıptı
)
evde bir Internete 2006 da sahip oldum.. ve ilk araştırdığım şeyler o şimdi ne yapıyor.. gençliğin ilk heyecanlarını atmış olmama rağmen karşımda duran resimlerden ve videolardan ona tekrar aşık olmuştum.. sonra farkettimki internette kendisiyle ilgili çok yerde ama az bilgi ve resim var.. araştırdım ve en azından resimleri sosyal paylaşım sitelerinde paylaşıma açtım.. Uzun bir aradan sonra ben müzikal olarak adım adım takip edemedim ama sonradan hakkında epey bilgi sahibi oldum.. dahada önemlisi onu tekrar nette de olsa görmek bana iyi geldi.. O ara beniö için kötü günlerdi ve şarkılarıyla ve sesiyle hayata tutundum.. Hayali bir kahraman gibi.. Bir konseri daha olursa Türkiye'de görebilirm diye beklemeye başladım... Benim için o bakımdan ayrı bir yeri vardır.. Yatarken kısık sesle dinleyerek uyuyorum.. Sesi çok farklı, kadife gibi.. Podcast şarkılar ilaç gibi geldi.. ve tekrar yeni bir albümle dönüşünü bekliyorum.. Bu benim gibi bekleyen herkesi mutu edecek.. Tanita bir obsesif takıntı değil bende.. Sadece hayalimdeki kişi.. Onu tvde, möagazinde, konserlerde görmek istiyorum.. O konserlerden birisinde olup tanışmayıda.. inşallah o zamana kadar ingilizcemi daha iyi yapabilirim
) aman kötüde olsa seni seviyorum diyebilirim en azından
)
